Artykuł 39 z 67

Dynamic DNS (DDNS) przy zmiennym adresie IP

W domu bardzo często nie masz stałego publicznego IP. To jeszcze nie problem. Wystarczy Dynamic DNS, czyli stała nazwa, która automatycznie podąża za aktualnym adresem twojego internetu.

Sieć OMV jako punkt wyjścia do DDNS — Najpierw upewnij się, że OMV działa stabilnie w sieci lokalnej i ma stały adres w domu.

Załóż nazwę DDNS u wybranego dostawcy albo użyj własnej domeny, jeśli twój DNS umie aktualizować rekord.
Sprawdź, czy aktualizacją adresu zajmie się router, czy osobny klient aktualizujący.
Dla początkujących najwygodniej jest użyć funkcji DDNS bezpośrednio w routerze, jeśli ją ma.

SSH do OMV z Windows — Jeśli router nie wspiera DDNS, czasem aktualizację wygodniej uruchomić z osobnego klienta albo prostego skryptu.

Po konfiguracji sprawdź, czy nazwa DDNS rozwiązuje się na aktualny publiczny adres internetu.
Zrób ten test jeszcze raz po restarcie routera albo po wymuszonej zmianie połączenia, jeśli operator często zmienia IP.
Dopiero gdy nazwa działa stabilnie, przechodź do wyboru sposobu zdalnego dostępu.

Panel OMV jako usługa w sieci lokalnej — DDNS nie wystawia jeszcze żadnej usługi. To tylko wygodny drogowskaz do aktualnego adresu internetu.

DDNS nie jest zabezpieczeniem. To wyłącznie stała nazwa. Bezpieczny albo niebezpieczny jest dopiero sposób, w jaki z tej nazwy później korzystasz.

Masz już stałą nazwę przy zmiennym adresie. Teraz warto spokojnie wybrać, czy chcesz wejść do sieci przez VPN, publikować tylko aplikacje WWW, czy skorzystać z tunelu przy CGNAT.

Następny krok Poprzedni krok